Feels like I’m dying from the insight.
No real smile, no real happiness.
Just sadness and anger.
And nobody sees it
-----------------------------------------------
My heart is surrounded by thick walls.
Thick walls, safely protected with a mask.
Almost unbreakable.
Can nobody see through it?!
Wat moet je doen..
Als je het gevoel hebt dat alles is verloren,
niet meer weet waar je bij wilt horen.
Er alles aan doet om maar iets te voelen,
stomme dingen doet en wou dat je de tijd terug kon spoelen.
Niet meer weet waarvoor je moet vechten,
je afhankeljik wilt zijn en je aan niemand meer wilt hechten.
Alsof je helemaal alleen op de wereld bent,
en het lijkt alsof niemand je echt kent.
Als je alleen maar goed bent voor de sex.
met als resulaat een complex.
Als je niet meer weet wie je moet vertrouwen,
van wie je moet houden en waar je op kunt bouwen.
Als je in de spiegel kijkt en jezelf niet meer ziet,
alleen maar een jonge vrouw met verdriet.
Als je bang bent voor het onbekende,
niet meer weet wat alles moet betekenen.
Als je eigenlijk diep van binnen onzeker bent,
verlegen word van het kleinste compliment.
Als je niks meer voelt,
maar ook niet meer weet of je ooit wat hebt gevoeld,
Als je wou dat alles anders was gegaan,
maar er nooit wat aan hebt gedaan.
Als je er voor me bent wanneer ik je nodig heb,
Als je me tijd geeft en vertrouwen,
Als je me lief hebt,
En als je ondanks mijn tekortkomingen me neemt hoe ik ben,
Ben ik voor altijd de JOUWE!
Ik wil soms schreeuwen,
Zo hard schreeuwen.
Is er niemand die mij kent?
Weet hoe ik ben?
Moet ik altijd mijn masker ophouden?
De eeuwige flirt zijn?
Is er niemand die mij wilt vasthouden,
Iemand waar ik mij veilig bij voel.
Iemand die zegt dat alles goed komt.
Iemand die mij neemt voor wie ik ben.
Iemand die mijn onzekerheden wegneemt,
Iemand die ervoor zorgt dat ik alles uit mezelf haal.
Iemand die naar mij luistert,
In plaats van dat ik altijd naar iedereen moet luisteren.
Ik wou dat ik kon rennen,
Rennen, hier vandaan,
Weg van alle herinneringen,
Weg van alle gevoelens,
Weg van alle problemen,
Rennen,
Rennen, naar iets nieuws,
Een nieuw begin,
Een nieuwe kans.
Leef je leven alsof er geen morgen is,
Geniet van de kleine dingen,
Maak tijd voor de mensen waar je van houdt,
Ga je hart altijd achterna,
Sta op, hoe vaak je ook valt
En durf risico’s te nemen!
------------------------------------------------
Het is zo moeilijk om altijd maar sterk te zijn,
Niet op te geven als het weer tegenzit,
Om weer op te staan als je weer valt,
Vertrouwen dat alles goed komt,
Soms wou ik dat ik gewoon zwak mocht zijn,
Opgeven wanneer ik het echt niet meer zie zitten,
Maar ik weet als ik nu stop,
Mijn dromen nooit uitkomen!
Wat als jij de mogelijkheid zou hebben om het verleden te kunnen veranderen, zou je het willen?
Zou je andere keuzes hebben gemaakt?
Heb je spijt van je keuzes?
Het verleden maakt je tot wie jij vandaag bent.
Alle keuzes, en misschien naar jouw mening foute keuzes, hebben je op dit punt gebracht.
Als jij andere keuzes had gemaakt, was je weg misschien iets anders.
Had je bepaalde mensen niet ontmoet, bepaalde ervaringen niet meegemaakt.
Heb ik spijt van mijn keuzes?
Die vraag zou ik een half jaar geleden met een ja hebben beantwoord.
Nu niet meer.
Alle keuzes die ik heb gemaakt, hebben mij gemaakt tot wie ik nu ben.
Mijn keuzes zijn misschien niet helemaal slim geweest; maar ik heb er veel voor teruggekregen.
Ervaringen.
Kracht.
Liefde.
En ook verdriet.
Al deze dingen samen maken tot wie ik ben.
Iemand die wispelturig is, van avontuur houdt, uitdagingen nodig heeft, van vrijheid houdt.
Iemand die bang is om het hart open te stellen; bang voor een zoveelste teleurstelling en weer verdriet.
Iemand die gemotiveerd is.
Iemand die eindelijk in zichzelf gelooft, maar toch onzeker is.
Iemand die graag mensen helpt.
Iemand die vanuit haar emoties reageert.
Dit ben ik.
Door het verleden ben ik zo geworden.
Fout? Dat had ik misschien vroeger gevonden.
Goed? Niemand is perfect.
Tevreden? JA!!

Dit wil jij toch ook niet?!
Ik was vannacht naar iets op zoek. Ik kwam op een dieetsite uit. De reacties die ik zag waren werkelijk verschrikkelijk!
Meisjes van 14/15, met een gezond gewicht, die lopen te "klagen" dat ze te dik zijn.
Hoe kan ik het beste afvallen? Ik ben te dik wat moet ik doen?
Hoe kan het zijn, dat zulke jonge meisjes al met een negatief zelfbeeld rondlopen?
Volgens mij is het echt te wijten aan de media. De dunste modellen lopen op de catwalk. In films krijgen de cheerleaders (natuurlijk dun) altijd de lekkerste en meeste populaire jongens mee, enz enz.
Resultaat --> je krijgt een complex.
Je begint je blind te staren op al die mooie, dunne meisjes. "Zag ik er ook maar zo mooi dun uit, dan had ik wel een vriendje." Vervolgens ga je minder eten. Je merkt dat je afvalt, je kleren worden groter, je krijgt complimentjes. En dan, in de meeste gevallen, sla je door.
Je gaat helemaal niet meer eten. Natuurlijk verberg je het. Gooit wat kruimels op je bord en laat het 's ochtends staan, je hebt telkens een excuus als het etenstijd is.
Je familie en vrienden gaan zich zorgen maken. Jij vindt jezelf nog te dik. Er mag nog 10 kilo af.
En dan heb je het ... anorexia.
Ik wil jullie even vragen om hierbij stil te staan. Per jaar hebben meer dan 30.000 vrouwen tussen de 15 en 29 jaar een eetstoornis! Een eetstoornis kan lang duren, 20 jaar, of korter, een half jaar. Gemiddeld duurt een eetstoornis 7,5 jaar!
Hieronder staan de 4 eetstoornissen beschreven. Wat het is, wat de gevaren zijn en de oorzaken zijn.
Anorexia nervosa.
Mensen met anorexia zijn bang dat je te dik zijn. Ze eten weinig of helemaal niet. In de meeste gevallen tellen ze elke calorie die ze binnenkrijgen. Ze hebben een vast patroon, met de hoeveelheid van wat ze mogen eten. Sommige houden het niet vol, ze krijgen (vr)eetbuien. Na zo een (vr)eetbui, voelen ze zich ontzettend schuldig. Ze gebruiken laxeermiddelen of braken het uit. Mensen met anorexia sporten ook heel veel. Ze willen namelijk nog meer afvallen. Ze kijken in de spiegel en zien een dik iemand, ook al zijn ze eigenlijk mager.
Gevaren:
- Je wordt niet meer ongesteld. Vrouwen kunnen ook tijdelijk onvruchtbaar zijn.
- Je lichaam gaan in noodtoestand. Als je weinig of niet eet, raakt je lichaam van slag. Het gaat in een noodtoestand. Je stofwisseling wordt traag, je lichaamstemperatuur wordt lager. Zelfs je hartslag en ademhaling worden trager!
Resultaat: koude handen en voeten, slecht kunnen slapen, duizelig en moe zijn, een droge huid hebben en allemaal donshaartjes op je hele lichaam.
- Verstoppingen.
- Vochtophopingen (in de onderbenen).
- Misselijkheid. De maag krimpt doordat je zo weinig eet. Hierdoor kunnen ze steeds slechter voedsel verdragen.
Boulimia nervosa.
Mensen met boulimia hebben (vr)eetbuien. Tijdens zo een bui eten ze alles wat los en vast zit. Dit kan echt urenlang doorgaan. Zo willen eten, niet omdat ze honger hebben. Na de bui voelen ze zich (ook) schuldig. Ze gaan (net als bij anorexia) laxeermiddelen gebruiken of braken het uit. Het verschil met anorexia is dat mensen met boulimia meestal een normaal gewicht hebben. Het kan natuurlijk ook zijn dat ze mager of dik zijn.
Gevaren:
- Ook het uitblijven van de menstruatie.
- Niet weten wanneer je vol zit. Je maag rekt uit door de (vr)eetbuien.
- Door het braken wordt je gebit aangetast.
- Je (speeksel)klieren zetten zich op.
- Duizeligheid, moe, flauwvallen.
- Nier/lever beschadigingen en harstoornissen. Dit komt door het braken en de laxeermiddelen.
Binge Eating Disorder (BED).
Misschien een iets minder bekende eetstoornis. Mensen met BED hebben (vr)eetbuien, maar proberen niet, zoals mensen met boulimia het eten kwijt te raken.
Oorzaken:
Nou je dit allemaal gelezen hebt, is 't het allemaal waard om mooi dun te zijn? Lieve mensen, als je wilt afvallen, doe het op een goede manier. Ga meer sporten, snoep niet of minder, eet gezond. Misschien gaat het op deze manier minder snel, maar je maakt je eigen lichaam er niet kapot mee! Herken jij iemand of je zelf in één van deze ziektes? Wees dan niet bang om hulp te zoeken. Je kunt bijvoorbeeld doodgaan aan anorexia! Ik neem aan dat niemand dat ervoor over heeft.
Neem ook eens een kijkje op http://www.sabn.nl/. Dit is de stichting voor anorexia en boulimia.
Ik blijf me erover verbazen als ik het zoveelste verhaal hoor van een meisje die op het 13de ontmaagd werd. Of ik zie, op een zaterdagavond, het zoveelste clubje jongeren staan. Al wachtend, rokend, zoenend staan zij daar de voorbijganers arrogant aan te kijken.
Zijn wij vroeger allemaal zo geweest?
Ik kan mij nog heel goed herinneren dat ik er op mijn 13de, en sorry dat ik het zo moet zeggen, echt niet als een slet erbij liep. Open truitjes, korte rokje, hakken en een flinke dosis make-up.
Het lijkt wel alsof de jeugd de tijd niet meer neemt om jong en onbezonnen te zijn. Hoe eerder volwassen, hoe beter.
Is hun mening dan.